Nieuwsgierigheid speelt een belangrijke rol in leren en exploratie en kan worden opgevat als een intrinsieke motivatie om informatie te zoeken of aan te zetten tot gedrag. In dit onderzoek werd onderzocht in hoeverre stimuluscomplexiteit exploratiegedrag beïnvloedt als gedragsmatige maat voor perceptuele nieuwsgierigheid, en welke rol leeftijd, modaliteit (visueel vs. tactiel) en trait nieuwsgierigheid hierbij spelen. In totaal namen 178 participanten deel, bestaande uit kinderen (8–12 jaar) en volwassenen. Exploratiegedrag werd gemeten aan de hand van kijktijd en voeltijd in respectievelijk visuele en tactiele taken.

De resultaten lieten geen bewijs zien voor het verwachte Goldilocks-effect; er werd geen omgekeerd U-vormig verband gevonden tussen stimuluscomplexiteit en exploratieduur. Daarentegen werd bij tactiele stimuli een positieve lineaire relatie gevonden, waarbij hogere complexiteit samenhing met langere exploratie. Daarnaast exploreerden kinderen over het algemeen langer dan volwassenen, met name in de tactiele taken. Trait nieuwsgierigheid hing voornamelijk samen met visuele exploratie, maar minder met tactiele exploratie.

Deze bevindingen suggereren dat exploratiegedrag geen eenduidige maat is voor nieuwsgierigheid, maar afhankelijk is van context en modaliteit. Toekomstig onderzoek zou gebruik kunnen maken van beter gevalideerde stimuli en nauwkeurigere meetmethoden om de relatie tussen nieuwsgierigheid en exploratiegedrag verder te verduidelijken.