Jongvolwassen migranten lopen een verhoogd risico op traumatische gebeurtenissen in de kindertijd (TGK) en niet-suïcidaal zelfverwondend gedrag (NSZ). Tegelijkertijd wordt sociale steun beschouwd als een beschermende factor die deze kwetsbaarheid kan verminderen, maar empirisch onderzoek naar de rol van deze factoren ontbreekt binnen deze populatie. Deze studie beoogde daarom drie doelen. Ten eerste werd onderzocht of er verschillen bestaan tussen jongvolwassen niet-migranten en migranten voor TGK, NSZ en sociale ondersteuning. Ten tweede werd het verband tussen TGK en NSZ specifiek bij jongvolwassen migranten geanalyseerd. Tot slot werd exploratief nagegaan of sociale ondersteuning een modererende rol in dit verband speelt. 1809 participanten tussen 16 en 30 jaar oud, waarvan 65.1% met een migratieachtergrond (n = 1178), namen deel aan dit zelfrapportage-onderzoek. Groepsverschillen werden geanalyseerd met een MANOVA en de modererende rol van sociale steun werd onderzocht aan de hand van logistische regressieanalyses. De resultaten toonden aan dat jongvolwassen migranten meer TGK en NSZ rapporteerden dan niet-migranten, terwijl er geen significant verschil werd gevonden in de ervaren sociale steun. Daarnaast bleek TGK positief samen te hangen met NSZ binnen de migrantengroep. Hoewel sociale steun geen significant modererend effect had op dit verband, bleek een hogere mate van sociale steun wel geassocieerd met een lagere kans op NSZ. Deze bevindingen benadrukken het belang van vroegtijdige signalering van TGK en het versterken van sociale ondersteuning bij jongvolwassen migranten in de preventie van NSZ.