Electroconvulsietherapie (ECT) is een effectieve behandeling voor ernstige depressie, maar gaat gepaard met cognitieve bijwerkingen, waaronder achteruitgang in autobiografisch geheugen en verbale fluency. Huidig onderzoek had tot doel het longitudinale verloop van autobiografisch geheugen en verbale fluency te bestuderen in een steekproef van 135 depressieve patiënten die electroconvulsietherapie (ECT) ondergingen. 

Metingen werden verricht op baseline, direct na afloop van de ECT-behandeling, bij drie en bij zes maanden follow-up. Tevens werd de modererende rol van leeftijd en de ernst van depressieve symptomen op dit verloop onderzocht. Autobiografisch geheugen werd gemeten met de Kopelman Autobiographical Memory Interview (Kopelman-AMI), verbale fluency met letter- (D, A, T) en semantische fluencytaken (dieren) en depressieve symptoomernst met de Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale (MADRS). 

De resultaten toonden een significante achteruitgang in verbale fluency direct na ECT, gevolgd door volledig herstel naar baselineniveau binnen drie maanden. Voor autobiografisch geheugen werd een significante daling direct na ECT gevonden, gevolgd door gedeeltelijk herstel tijdens de follow-up. Consistentieanalyses, uitsluitend gebaseerd op items waarop op baseline de maximale score werd behaald, toonden echter aan dat specifiek eerder correct herinnerde informatie aanhoudend verloren bleef op alle vervolgmetingen na baseline.

Leeftijd en depressieve symptoomernst modereerden het verloop van beide uitkomstmaten niet, maar hingen wel samen met het algehele niveau van cognitief functioneren tijdens en na ECT. Deze bevindingen benadrukken het belang van psycho-educatie, gedeelde besluitvorming en individuele monitoring bij patiënten die ECT overwegen of ondergaan, gezien de mogelijke impact van cognitieve beperkingen op het dagelijks functioneren en de kwaliteit van leven.