Agressie hangt samen met uiteenlopende negatieve uitkomsten en wordt in de literatuur consistent gerelateerd aan onveilige hechting. De rol van maladaptieve copingmodi in deze samenhang is echter nog nauwelijks onderzocht. Deze studie onderzocht de samenhang tussen hechtingsangst, hechtingsvermijding en totale agressie in een niet-klinische populatie, evenals de mediërende rol van de copingmodi onthechte zelfsusser en pest- en aanvalsmodus in deze relatie.

De steekproef bestond uit 499 Nederlandstalige deelnemers (52.1% man, M = 34.43 jaar), geworven via convenience en snowball sampling. Deelnemers vulden gevalideerde zelfrapportagevragenlijsten in over hechting (ECR-RS), copingmodi (SMI) en agressie (RPQ). De gegevens werden geanalyseerd met een multipele regressieanalyse en een parallelle multipele mediatieanalyse, waarbij werd gecontroleerd voor geslacht, opleidingsniveau en ervaren financiële ruimte.

Hechtingsangst hing significant positief samen met totale agressie, terwijl hechtingsvermijding na controle voor de covariaten niet langer significant samenhing met totale agressie. Daarnaast werden de relaties tussen beide hechtingsdimensies en totale agressie volledig gemedieerd door de copingmodi, in tegenstelling tot de verwachte gedeeltelijke mediatie. Ook werden twee onverwachte kruislingse indirecte effecten gevonden, waarbij beide hechtingsdimensies via beide copingmodi samenhingen met totale agressie. Deze bevindingen ondersteunen de theoretische verbinding tussen de hechtingstheorie en de schematheorie en suggereren dat maladaptieve copingmodi een centrale rol spelen in de samenhang tussen onveilige hechting en agressie. De resultaten wijzen erop dat maladaptieve copingmodi een relevant aangrijpingspunt kunnen vormen voor de preventie van agressief gedrag binnen een niet-klinische populatie.