Middelenmisbruik en verslaving vormen wereldwijd een belangrijk gezondheidsprobleem. Terugval is een veelvoorkomend probleem binnen de verslavingszorg en wordt beschouwd als een belemmering voor het herstel van verslaving. Stress kan het risico op terugval vergroten, omdat het zelfcontrole kan verminderen en het verlangen naar middelen kan vergroten. Cognitief functioneren speelt mogelijk een rol in de mate waarin patiënten omgaan met stress, doordat cognitieve functies betrokken zijn bij impulscontrole, emotieregulatie en doelgericht gedrag. Het doel van de huidige studie was om te onderzoeken of ervaren stress en cognitief functioneren voorspellers zijn van terugval en of cognitief functioneren de relatie tussen stress en terugval modereert.

In de huidige studie werden gegevens van 215 patiënten uit de klinische verslavingszorg Jellinek geanalyseerd. Ervaren stress werd gemeten met de Depression, Anxiety, Stress scales (DASS-21) en cognitief functioneren werd gemeten met de Montreal Cognitive Assessment  (MoCA). De hypothesen werden getoetst met behulp van binomiale logistische regressieanalyses, gecontroleerd voor leeftijd, geslacht en opleidingsniveau.

De resultaten lieten zien dat ervaren stress en cognitief functioneren binnen de huidige steekproef geen significante voorspellers waren. Ook bleek cognitief functioneren geen modererende rol te spelen in de relatie tussen stress en terugval. Leeftijd was daarentegen een consistente en significante voorspeller van terugval, waarbij jongere patiënten een groter risico hadden op terugval.

De bevindingen dragen bij aan een beter begrip van risicofactoren voor terugval en bieden mogelijkheden voor vervolgonderzoek. Meer inzicht in deze factoren kan bijdragen aan het verbeteren van behandeluitkomsten en het verminderen van terugval.