Het genderstereotype dat jongens goed zijn in rekenen en meisjes goed zijn in taal, zit diep verworteld in onze maatschappij. Dit genderstereotype is niet aangeboren, maar ontstaat bij jongens en meisjes al wel op een jonge leeftijd en onderzoek laat zien dat kinderen sterke nadelen kunnen ondervinden van dit genderstereotype op gebied van hun prestaties voor deze schoolvakken. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat het genderstereotype “jongens zijn goed in rekenen” zich sterk ontwikkelt tijdens de basisschoolperiode. Er is nog minder bekend over de ontwikkeling van het andere deel van het genderstereotype, “meisjes zijn goed in taal”, met name op impliciet niveau. Deze studie onderzocht hoe beide genderstereotypes zich ontwikkelen bij jongens en meisjes uit groep 3 en groep 5 van de basisschool. Met behulp van de “draw a person” taak werd op een impliciete manier het genderstereotype van de deelnemers bepaald. De resultaten lieten zien dat in groep 3 geen sprake was van een duidelijk genderstereotype, voor zowel rekenen als taal. Voor het reken-genderstereotype, maar niet het taal-genderstereotype, werd een toename gevonden. In groep 5 hingen significant meer meisjes het reken-genderstereotype aan dan in groep 3. Voor taal werd er geen aanwijzing gevonden voor het taal-genderstereotype. Deze bevindingen tonen aan dat het genderstereotype over rekenen sterker impliciet aanwezig is dan het stereotype over lezen. De resultaten benadrukken het belang van vroege preventie van genderstereotypevorming, met name op het gebied van rekenen bij meisjes.