Dementiepreventie richt zich in toenemende mate op beïnvloedbare risicofactoren, maar de voordelen van dergelijke preventiestrategieën zijn mogelijk niet gelijk verdeeld over sociaaleconomische contexten. Hoewel hypertensie een belangrijk aangrijpingspunt vormt voor dementiepreventie, blijft onduidelijk of sociaaleconomische positie (SEP) de samenhang tussen hypertensie en het risico op dementie modificeert. 

Het primaire doel van deze studie was te onderzoeken of SEP de associatie tussen hypertensie en incident dementie modificeert. Secundaire doelen waren het beoordelen van de rol van het moment van ontstaan van hypertensie en het verkennen van sekseverschillen. Deze retrospectieve cohortstudie maakte gebruik van routinematig verzamelde Amsterdamse eerstelijnszorggegevens van volwassenen van 50 jaar en ouder (N = 126.415). De associaties met incident dementie werden onderzocht met behulp van Cox proportional hazards-modellen gedurende een gemiddelde follow-up van 15,5 jaar. Ondanks een hogere prevalentie van hypertensie en dementie in groepen met een lagere SEP, werd geen effectmodificatie door SEP gevonden (p = .683). In tegenstelling tot de verwachtingen was hypertensie geassocieerd met een licht lager risico op dementie (HR = 0,91; 95% BI [0,84–0,99], p= .023), waarschijnlijk als gevolg van reverse causation en selective survival. 

In overeenstemming met de hypothese van cumulatieve vasculaire schade bleek midlife hypertensie echter geassocieerd met een significant hoger risico op dementie dan late-life hypertensie (HR = 1,24; 95% BI [1,14–1,34], p < .001). Er werden geen duidelijke sekseverschillen waargenomen tussen SEP-groepen. Deze bevindingen suggereren dat sociaaleconomische ongelijkheden in dementie eerder samenhangen met ongelijke blootstelling aan vasculaire risicofactoren dan met verschillen in kwetsbaarheid voor hypertensie. Gelijke kansen op preventie vereisen daarom vroege opsporing van vasculaire risicofactoren en bloeddrukcontrole, specifiek gericht op groepen met een lagere SEP.