Psychische distress komt steeds vaker voor onder jongvolwassenen en heeft een negatieve invloed op het psychisch welzijn. Acceptance and Commitment Therapy oftewel ACT, is een interventie die zich richt op het verminderen van psychische klachten en het vergroten van psychologische flexibiliteit. Er is echter nog beperkt onderzoek gedaan naar de effectiviteit van een eenmalige acceptatiegerichte ACT-interventie. Het doel van dit onderzoek was het onderzoeken of een eenmalige acceptatiegerichte ACT-interventie leidt tot een afname van psychische distress en of dit effect wordt verklaard door veranderingen in studiestress en psychologische flexibiliteit.

Voor dit onderzoek werd gebruikgemaakt van data van 101 jongvolwassenen binnen een gerandomiseerd between-subjects design. Participanten werden willekeurig toegewezen aan een interventiegroep of een controlegroep. Psychische distress, studiestress en psychologische flexibiliteit werden vóór de interventie en drie dagen na de interventie gemeten. De hypothesen werden getoetst met mediatieanalyses met behulp van de PROCESS-macro in SPSS. De resultaten toonden aan dat de interventie leidde tot een significante afname van psychische distress en een significante toename van psychologische flexibiliteit. Er werden echter geen significante mediërende effecten van studiestress of psychologische flexibiliteit gevonden.

Er kan worden geconcludeerd dat een eenmalige acceptatiegerichte ACT-interventie psychische distress bij jongvolwassenen kan verminderen, maar dat de onderliggende werkingsmechanismen nog onduidelijk zijn. Vervolgonderzoek met een langere follow-up en uitgebreidere meetinstrumenten is noodzakelijk.