Eenzaamheid is een onplezierig gevoel dat ontstaat wanneer er een discrepantie plaatsvindt tussen iemands gewenste en de feitelijke sociale relaties, waarbij dit zowel betrekking kan hebben op de kwaliteit van relaties als op een lager aantal sociale contacten dan gewenst. Eenzaamheid is een veelvoorkomend probleem en kan ernstige gevolgen hebben op de kwaliteit van leven. Eenzaamheid komt veel voor onder studenten, dit is verontrustend, omdat de studententijd juist een levensfase is waarin sociale verbondenheid en persoonlijke ontwikkeling centraal staan.

Vanuit evolutionair perspectief wordt tijdelijke eenzaamheid gezien als een adaptief signaal dat motivatie oproept om sociale verbindingen te herstellen, ook wel het herverbindingsmotief genoemd. Wanneer motivatie faalt en sociale (her)verbinding uitblijft, kan eenzaamheid aanhoudend en maladaptief worden. Dit huidig onderzoek onderzocht de relatie tussen kortdurende ervaren eenzaamheid en motivatie om te (her)connecten, en de mogelijke moderende rol van thwarted beloningness (T.B.). T.B. is de gefrustreerde of geblokkeerde behoefte om ergens bij te horen.

In totaal deden 288 participanten van de UvA mee aan het onderzoek, waarvan 257 werden meegenomen in de steekproef. Deze participanten vulde online vragenlijsten in over eenzaamheid. Het onderzoek hanteerde een kwantitatief cross-sectioneel design. Om de hypothesen te toetsen werden lineaire regressie- en moderatieanalyses uitgevoerd in JASP.

De resultaten toonde een significante relatie aan tussen ervaren eenzaamheid en motivatie om te (her)connecten. Hogere mate van ervaren eenzaamheid gingen gepaard met lagere motivatie om sociale banden aan te gaan. Echter, T.B. bleek geen significante modererende rol te spelen in de relatie tussen eenzaamheid en motivatie om te (her)connecten. Verder onderzoek is nodig om meer inzichten te krijgen in gerichte preventie en interventieprogramma’s voor eenzaamheid onder studenten.