Eenzaamheid is een toenemend probleem voor de maatschappelijke gezondheid, zowel mentaal als fysiek. Depressie hangt sterk samen met eenzaamheid en het verloop hiervan. Ook de gedraging sociale vermijding heeft een duidelijk verband met het begrip eenzaamheid. Dit onderzoek keek naar een mogelijk mediatie-effect tussen depressie en eenzaamheid met sociale vermijding als mediator. Er werd verwacht dat er een positieve partiële mediatie zou worden gevonden tussen deze variabelen. Onderzoek werd uitgevoerd onder studenten van de Universiteit van Amsterdam, die een vragenlijst over eerdergenoemde variabelen invulden. Uit de analyses blijkt dat er inderdaad een significante partiële mediatie met sociale vermijding bestaat in de relatie tussen depressie en eenzaamheid. Bovendien was de directe positieve relatie tussen depressie en eenzaamheid niet meer significant binnen de mediatie-analyse. De resultaten moeten wel met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd. Binnen de analyse werd namelijk een nieuw, ongevalideerd instrument gebruikt om sociale vermijding te meten. Echter, de resultaten van dit onderzoek zouden kunnen bijdragen aan interesse voor nieuw onderzoek naar het begrip eenzaamheid. Een aanbeveling voor vervolgonderzoek zou dan ook zijn om dit onderzoek te herhalen met een gevalideerd instrument voor het meten van sociale vermijding. Dit zou de aandacht voor het onderwerp kunnen vergroten.