Het risico om een posttraumatische stressstoornis (PTSS) te ontwikkelen na het meemaken van een levensbedreigende gebeurtenis ligt onder de doelgroep veteranen aanzienlijk hoger dan in de algemene klinische populatie. Daarnaast heeft ruim twee derde van de veteranen met gevechtsgerelateerde PTSS geen baat bij bestaande reguliere traumabehandelingen. De studie van Nijdam et al. (2022) onderzocht of een innovatieve traumabehandeling; genaamd 3MDR, hierin mogelijk verandering zou kunnen brengen. Als vervolg op deze studie wordt in het huidige onderzoek gekeken naar de invloed van klinische kenmerken op het behandeleffect (afname in PTSS-klachten). Op deze manier wordt geïdentificeerd welke traumabehandeling (reguliere traumabehandeling versus 3MDR) mogelijk passender is voor subgroepen veteranen met PTSS die specifieke klinische kenmerken vertonen.