Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!

‘Ik wil graag meer mensen bekendmaken met culturele diversiteit. Dat het niets engs is. Ik merk dat mensen het onderwerp soms niet prettig vinden of dat ze soms niet goed weten hoe ze zich moeten gedragen. Maar ik krijg ook steeds meer enthousiaste reacties van collega’s over diversiteit’, zegt Inge van der Stap, Faculty Diversity Officer bij de Faculteit der Tandheelkunde van het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam (ACTA). In dit interview meer over hoe zij bij ACTA werkt aan diversiteit.

Ik wil graag mensen bekend maken met wat diversiteit is. Het is niets engs
Inge van der Stap
Foto: Dirk Gillissen

Bijeenkomsten om de culturele sensitiviteit te vergroten

Bij ACTA benaderen ze diversiteit meestal vanuit de zorg, want er is vanuit die invalshoek veel draagvlak voor het onderwerp. Inge: 'Een evenement dat bijvoorbeeld op de planning stond maar helaas door het coronavirus niet door kan gaan, heeft als thema: "Hoe ga je om met patiënten die aan de ramadan doen, hoe hou je daar rekening mee bij je behandeling?" Omdat deze patiënten dan bijvoorbeeld overdags geen water of bloed willen doorslikken, kun je bijvoorbeeld extra afzuigen. Of je kunt ze in de avonduren behandelen. Maar er zijn meer zaken waar je op kunt letten, ook als het gaat om medicatie. De veranderingen in de behandeling zijn vrij makkelijk.' Het is belangrijk om hier aandacht aan te besteden, omdat nog niet iedereen zich hiervan bewust is. 'Niet iedereen weet dit al of ziet er de noodzaak van in. Dit soort evenementen zijn erop gericht om cultureel sensitief te worden, dat je voorstellen kunt doen voor alternatieven. Dat als je een afspraak niet kunt uitstellen, je weet hoe je de patiënt het beste kunt behandelen. Want een goede behandeling voor de patiënt is altijd het uitgangspunt.' Het is inmiddels gelukt om het evenement online te laten plaatsvinden: 'Want deze issues verdwijnen natuurlijk niet vanzelf.'

Een faculteit met veel diversiteit

Niet alleen vanuit de zorg, maar ook op de faculteit zelf werkt Inge aan diversiteit. Al is dat niet eens altijd nodig. 'Als we kijken naar de populatie van de faculteit, dan is die al heel divers, onder zowel studenten als docenten. We zien bijvoorbeeld veel verschillende culturele achtergronden, we hebben een hoge instroom aan vrouwelijke studenten en er is ook diversiteit als het gaat om seksuele voorkeur. Diversiteit gaat hierdoor vaak vanzelf, we hebben het er niet altijd over. We hebben ook een klankbordgroep diversiteit, die helpt ons scherp te houden. Zij wijzen ons soms op dingen die we zelf niet gezien hadden.' Op dit moment, met de maatregelen vanwege het coronavirus, is het signaleren van de nadelige gevolgen van sommige oplossingen op gemarginaliseerde groepen een prioriteit. De opleiding heeft numerus fixus en er wordt door de commissie die hierover gaat constant gemonitord of de selectieprocedure niet bevooroordeeld is. Inge: 'Degene die het dossier beoordeelt ziet bijvoorbeeld al geen naam, foto of geslacht. Maar ik zou graag verder onderzoeken of hier echt geen sprake is van vooroordelen die een invloed hebben op de selectie.'

Diversiteit gaat hier vaak vanzelf, we hebben het er niet altijd over.

Meer diversiteit nodig onder hoogleraren

Op het gebied van de staf zijn er nog wel flinke slagen te maken. Inge: 'De meeste hoogleraren zijn nog wel blanke mannen. In de benoemingsadviescommissie die de decaan adviseert als er sollicitaties zijn voor een nieuwe hoogleraar, moeten minstens twee vrouwelijke wetenschappers zitten en iemand van buiten de faculteit. Dat zorgt ervoor dat we met een frisse blik kijken naar nieuwe aanstellingen. We merken ook dat nog niet veel tandartsen kiezen voor een wetenschappelijke carrière. Daarom proberen we die nu hiervoor te enthousiasmeren, bijvoorbeeld door betere voorlichting. Het doel daarvan is meer diversiteit in het personeelsbestand te krijgen, want we zien nu nog minder vrouwen in de wetenschappelijke en bestuurlijke top. Daarnaast zien we dat nog weinig migratiestudenten doorgestroomd zijn naar een functie als hoogleraar. Hoe doe je dat als je minder voorbeelden in je familie hebt? Daarom stond er ook een evenement op de planning met een tweede generatie Marokkaanse, vrouwelijke universitair hoofddocent. Zij is een mooi rolmodel.'Ook voor dit evenement dat niet door kon gaan, worden andere kanalen ingezet om de informatie bij de doelgroep te krijgen.

De persoonlijke betrokkenheid bij diversiteit en inclusie

Inge heeft culturele antropologie gestudeerd en is vanuit dat oogpunt geïnteresseerd in diversiteit. Maar ze heeft ook een intrinsieke motivatie: 'Vanuit het feministische oogpunt vind ik het ontzettend belangrijk om me in te zetten voor diversiteit. Vrouwen worden harder beoordeeld.' Inge werkt met ontzettend veel plezier aan diversiteit, bijvoorbeeld als het gaat om de interfacultaire bijeenkomsten voor studenten en docenten bij de VU (ACTA is een samenwerkingsverband van de UvA en VU). 'Op dat soort momenten gaat het echt leven', zegt ze.  Maar het gaat niet altijd vanzelf: 'Werken aan diversiteit en inclusie is soms ook een uitdaging, het is voor sommige mensen een verandering in mindset en dat gaat langzaam. Voor mij soms te langzaam. Maar anders kijken naar dingen, dingen anders zien, duurt even. Ik heb de magische formule om daar versnelling aan te geven nog niet gevonden.' Dus Inge heeft voorlopig haar handen nog vol aan zoveel mogelijk mensen bekendmaken met diversiteit.   

Een diverse universiteit komt verder. En diversiteit krijgt vorm door samen in actie te komen. Daarom werken we er constant aan dat iedereen zich bij de UvA kan ontwikkelen en zichzelf kan zijn. Wat bijvoorbeeld je culturele achtergrond, geslacht, geloof, seksuele geaardheid of functiebeperking ook is. Op iedere faculteit geeft een Faculty Diversity Officer samen met medewerkers, studenten en het Chief Diversity Officer Team richting aan het diversiteitsbeleid. Want iedere faculteit heeft een andere identiteit. In dit interview het woord aan Inge van der Stap, Diversity Officer van de Faculteit der Tandheelkunde (ACTA).

Inge van der Stap, functie: Beleidsmedewerker

Werkt bij de UvA: 8 jaar
Woonplaats: Amsterdam
Vrije tijd: Schilderen, lezen, hardlopen.
Wat vind je het leukste aan je baan? Dat ik zie dat de ideeën die ik heb ook echt worden uitgevoerd en gedragen.