Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!

Hoe zorg je ervoor dat er meer vrouwen in de technische sector terechtkomen? Met deze vraag houdt de studentendivisie van Women in the Faculty of Science (WiF Students) zich bezig. Hoewel het initiatief pas een jaar bestaat, hebben de leden door evenementen en een mentorprogramma een grote groep vrouwelijke studenten en medewerkers bij elkaar gebracht. Bestuursleden Florine de Geus (bachelor Informatica) en Rosie Zheng (bachelor Psychologie en Kunstmatige Intelligentie) vertellen over het eerste uur.

Wat doet WiF Students?
Florine de Geus: ‘We willen vooral een gemeenschap creëren voor vrouwelijke studenten  binnen de FNWI, om elkaar te vinden en daarmee de uitstroom van vrouwelijke studenten uit bètastudies te verminderen. Daarnaast is het ons doel om meer meisjes te interesseren voor technische studies en om meer vrouwen verder te laten klimmen op de academische ladder.’

Rosie Zheng: ‘Dit doen we bijvoorbeeld door evenementen te organiseren zoals lezingen en workshops, netwerkmogelijkheden aan te bieden, en actief te zijn op sociale media. Ook proberen we een breder publiek te bereiken omdat we juist ook mannen nodig hebben om onze doelen te bereiken. Zo hebben we volgende week een evenement waarbij we ons niet per se richten op genderdiversiteit, maar waar leiderschap centraal staat en waar genderdiversiteit doorheen schemert. Zo hopen we een diverse groep studenten en medewerkers bij elkaar te brengen.’ 

Hoe is de vereniging ontstaan?
Florine: ‘Er bestond al een WiF voor medewerkers, maar al snel kwam het besef dat de problematiek rondom diversiteit in de bètawetenschappen niet pas om de hoek komt kijken wanneer je een PhD of hoger doet, maar ook al te zien is in de studentenpopulatie. In mijn tweede jaar jaar heb heb ik les gehad van docenten die onderdeel zijn of zijn geweest van de WiF, en een van hen benaderde mij en de andere oprichters op een gegeven moment met het idee om een “student chapter” op te starten.’

Hoe ervaren jullie zelf genderongelijkheid in de bètawetenschappen?
Florine: ‘Bij informatica begon ik als een van de negen vrouwelijke studenten, op ongeveer negentig mannelijke studenten. Dan ga je je toch afvragen waarom dit getal al jarenlang zo laag blijft. Bij een discussie na afloop van een lezing die we hebben georganiseerd, merkten we dat veel mensen dezelfde onzekerheden hebben.’

Rosie: ‘Tijdens een college programmeren ben ik bijvoorbeeld een van de weinige vrouwen. Jongens trekken dan naar elkaar toe, en het voelt toch intimiderend als je dan iets niet snapt. De snelstgroeiende en bestbetaalde banen van de toekomst behoren echter tot de IT sector. Als mannen hierin de overhand in blijven hebben, is er een grote kans dat vrouwen financieel afhankelijk zullen zijn van mannen. Hiervoor deed ik een bachelor Psychologie en daar zaten juist veel vrouwen. Daarvan kreeg ik juist vaak de reactie: kan je daar wel een baan mee vinden? De stereotypes van mannen in de technische sector en vrouwen in de sociale studies blijven.’

Florine: ‘We willen vooral niet de indruk wekken dat we zeggen dat mannen in bètawetenschappen slecht zijn. Er zijn juist inzichten vanuit alle kanten nodig. Daarom zijn we benieuwd en staan we open voor discussies over het onderwerp. Uiteindelijk moeten we het met z’n allen doen en is er moeten we een open discussie kunnen vormen waarbij iedereen gehoord wordt.’

Hoe ziet de toekomst er voor WiF Students uit?
Rosie: ‘Het afgelopen jaar hebben we veel gewerkt aan de naamsbekendheid. Zo hebben we bijvoorbeeld een laagdrempelige hang-outsessie georganiseerd voor Internationale Vrouwendag, samen met Diversity Talks, en hebben we tijdens het Faces of Science Park-evenement op de online informatiemarkt gestaan en een filmscreening georganiseerd. Het komende jaar willen we ons ook nog breder laten zien, vooral ook aan diegenen die niet direct bekend of betrokken zijn met de diversiteitsinitiatieven op de Universiteit. En wij studeren op een gegeven moment af, dus we zijn momenteel ook bezig met het maken van een langetermijnplanning maken hoe het initiatief in de toekomst vorm kan krijgen, en kan blijven bestaan als wij zelf niet meer studeren.’