Voor de beste ervaring schakelt u JavaScript in en gebruikt u een moderne browser!

Wellicht heb je haar weleens zien rondlopen op de UvA, of zelfs les van haar gehad: Universitair Docente Communicatiewetenschap Annemiek Linn. Deze maand vertelt zij aan CommPulse hoe het haar als PhD candidate bij de Amsterdam School of Communication Research (ASCoR) is vergaan.

CommPulse

Even voorstellen..

Annemiek Linn is 29 jaar en woonachtig in Amsterdam. Zij heeft aan de UvA zowel haar bachelor als mastergraad Communicatiewetenschap behaald, specifiek in de richting Persuasieve Communicatie. Annemiek: “Mijn eerste wens was om rechten te gaan studeren. Ik ben echter een type die haar werk mee naar huis neemt en op aanraden van mijn oma ben ik daarom een ‘vrolijkere’ studie dan rechten, Communicatiewetenschap, gaan doen. Ik ben er met een open blik in gegaan en dit bleek een goede keuze te zijn geweest. Ik prijs mezelf erg gelukkig dat ik heb gevonden waar ik nog steeds zoveel plezier uithaal.”

 

Hoe kom je op een PhD functie terecht?

Annemiek vertelt dat zij tijdens het schrijven van haar Master thesis begeleid werd door Julia van Weert, zij is later haar copromotor geworden. Hoewel het voor velen soms lastig is om een onderwerp te kiezen, was dit voor Annemiek niet moeilijk: het ontwikkelen van een gezondheidsinterventie zodat mensen met bijvoorbeeld de ziekte van Crohn of Colitis Ulcerosa goed worden voorgelicht over hun medicijngebruik was al vanaf dag één haar plan. Annemiek: “Mensen met deze ziekte hebben vaak heftige medicijnen nodig. Het zijn medicijnen die bijvoorbeeld ook in de oncologie gebruikt worden, en soms ook kanker als bijwerking hebben. De verpleging moet de patiënten voorlichten over hoe vaak en wanneer zij hun medicijnen moeten gebruiken en wat te doen bij bijwerkingen. Ik heb hier tijdens mijn scriptie een eerste onderzoek voor opgezet, dat uiteindelijk de aanleiding voor mijn PhD project is geweest.”

 

Het proces om PhD candidate te worden is bij Annemiek niet volgens de reguliere route verlopen. Annemiek heeft namelijk niet direct gesolliciteerd: “Ik wilde mijn scriptie uitwerken naar een PhD project. Ik ben uiteindelijk als parttime junior docent begonnen. In de resterende dagen ben ik begonnen met het opzetten van de studie en het aanschrijven van farmaceuten en verzekeringsmaatschappijen. Uiteindelijk heb ik van hen, één dag in de week subsidie gekregen, en twee dagen subsidie van ASCoR. Tijdens deze periode kreeg ik begeleiding van Julia van Weert, waar vervolgens ook Edith Smit en Liset van Dijk bijkwamen. Zij hebben mij in de eerste instantie in hun vrije tijd erg goed geholpen.

 

Het onderzoek

Maar, een PhD onderzoek als dit gaat niet altijd vanzelf: “Voor het onderzoek zijn zes ziekenhuizen, acht verpleegkundigen en 170 patiënten bezocht, wat een hele klus was. Er zijn twee literatuurreviews en drie empirische studies uitgevoerd naar de effecten van communicatie op overtuigingen en medicijngebruik. Haar onderzoek geeft inzicht in de vraag welk medium (eHealth, mHealth en interpersoonlijke communicatie) kan worden ingezet in het bevorderen van medicijngebruik door middel van een op maat gemaakte boodschap. Ook geeft haar onderzoek meer inzicht in hoe de boodschap door een verpleegkundige in een consult op maat gemaakt kan worden.” En met succes, zo blijkt uit het verhaal van Annemiek: “Er is momenteel een keer een communicatietraining gegeven en patiënten ontvangen SMS berichten ter ondersteuning bij het medicijngebruik. Bovendien vindt op dit moment de organisatie van een nascholingsdag plaats. Je merkt dus dat de tools prettig worden gevonden.”

 

Een grote uitdaging

Maar een grote uitdaging was het wel. Hoe begin je dan aan zo’n traject? Annemiek: “In het begin wist ik niet helemaal wat ik kon verwachten, nu wel. Als je iets echt leuk vindt dan ga je ervoor en zie je wel. Promoveren was niet het doel, het onderzoek uitwerken wel.” Dat het in het begin best pittig was onderkent Annemiek wel: “Het was best zwaar omdat ik mijn onderzoek parttime deed. Studenten vragen aandacht, dus ik moest dit goed zien te verdelen.” Ook het includeren van patiënten ging niet altijd vanzelf vertelt Annemiek: “Ik moest vaak mails sturen, het belang van de studie benadrukken en incentives gebruiken. Om de effecten van de interventie te meten, hebben we verschillende meetmomenten en spreken we patiënten meerdere keren. Vragenlijsten werden bijvoorbeeld op baseline door hen zelf handmatig ingevuld maar na drie weken en na zes maanden bellen we alle patiënten zelf op. Ik denk dat ik in totaal ongeveer twee dagen per patiënt bezig ben geweest met het verzamelen en invoeren van data.”

 

Het leven na een PhD

Op dit moment is Annemiek bijna klaar als PhD, zij zal deze binnenkort gaan verdedigen. Maar wat doet een PhD wanneer hij of zij klaar is? Annemiek: “Ik ga twee dagen in de week aan mijn onderzoek werken, en drie dagen onderwijs geven. Voor mijn onderzoek wil ik nieuwe mediastrategieën toepassen, bijvoorbeeld het ontwerpen van een applicatie waarmee de patiënt zichzelf kan monitoren. Daarnaast geef ik les in een aantal vakken en zal ik scripties begeleiden.”

 

De tip

Een tip voor studenten met de wens om PhD te worden heeft Annemiek ook: “Als je een voorstel gaat schrijven, zorg dan dat je goede begeleiding krijgt. Zelf heb ik een erg prettige en goede begeleiding gehad en ik ben daar erg blij mee. Ook lieve collega’s zijn belangrijk. En kies een project dat je echt leuk vindt. Het is pittig, maar dan kun je je PhD project aan.”